..Θυμάμαι που γελούσες να μείνω μου ζητούσες παιδί..

"Σιωπή"

Παλιά φωτογραφία
στην άδεια παραλία
σιωπή
κοιτάζω απ'το μπαλκόνι
το δρόμο που θολώνει
η βροχή.
Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό.
Λένε πως μας άφηνες στα κύματα
φυλαχτά και μηνύματα
τα βρήκανε τα παιδιά και χαθήκανε
ξαφνικά.
Η πόλη σαν καράβι
τα φώτα της ανάβει
γιορτή.
Θυμάμαι που γελούσες
να μείνω μου ζητούσες
παιδί.
Λένε πως στη χώρα που ναυάγησες
βασιλεύουν οι μάγισσες
βουλιάζουνε στο βυθό και σε βγάζουνε
στον αφρό

"Σιωπή"
Πετρωμένο χαμόγελο
που σου ρίχνει πλεξίδα
να πιαστείς μες στη νύχτα
κι ένα δάκρυ σαν αίμα
σαν φωτιά και σαν ψέμα

να κοιτάζει εμένα
και να βλέπει εσένα

Κι εσύ με κοιτάς,
με κοιτάς και σιωπάς
τη ζωή μου σαν σκιά
τώρα πια κυνηγάς

Στίχοι: Παύλος Παυλίδης
Μουσική: Ξύλινα Σπαθιά
Πρώτη εκτέλεση: Ξύλινα Σπαθιά


Ξύλινα Σπαθιά - Σιωπή