Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πουλόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Πουλόπουλος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 6 Απριλίου 2010

Αυτό είναι στο βάθος η ποίηση, η τέχνη να οδηγείσαι και να φτάνεις προς αυτό που σε υπερβαίνει.Οδυσσέας Ελύτης









Απρίλη μου - My April
Στίχοι / Lyrics: Μίκης Θεοδωράκης
Μουσική / music: Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη εκτέλεση / first performance: Γρηγόρης Μπιθικώτσης-1962

Απρίλη μου, Απρίλη μου ξανθέ
και Μάη μυρωδάτε, καρδιά μου πώς αντέ-
Καρδιά μου πώς, καρδιά μου πώς αντέχεις
μέσα στην τόση αγάπη και στις τόσες ομορφιές

Γιομίζ' η γειτονιά τραγούδια και φιλιά
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ
Την κοπελιά μου τη λένε Λενιώ, μα το 'χω μυστικό.

Αστέρι μου, αστέρι μου χλωμό
του φεγγαριού αχτίδα στο γαϊτανόφρυδο
Στο γαϊτανο-, στο γαϊτανοφρυδό σου
κρεμάστηκε η καρδιά μου σαν το πουλάκι στο ξόβεργο.

Γιομίζ' η γειτονιά...

Λουλούδι μου, λουλούδι μυριστό
και ρόδο μυρωδάτο, στη μάνα σου θα 'ρθω
στη μάνα σου, στη μάνα σου θα 'ρθω
να πάρω την ευχή της και το ταίρι που αγαπώ.




My blond April
And my fragrant May
My heart how can you resist
such love and such beauty.

The neighbourhood is feeling up with songs and kisses
My girlfriend is called Lenio,
But it is a secret.

My pale star
Ray of the moon, in your fine eyebrow
My heart was caught like a small bird in a lime-twig.

The neighbourhood is feeling up......

My sweet smelling flower
And fragrant rose, to your mother I will come
To ask for her blessing and the lady I love.






Γιατί δεν είναι άλλος δρόμος,
άλλο χέρι, άλλο όνομα, άλλη σημαία,
άλλη καρδιά, άλλο άστρο, άλλη δικαιοσύνη
απ' τη ΖΩΗ..
Τάσος Λειβαδίτης









Γιατί η ζωή είναι ατελείωτη
και μπορεί κανείς να ξαναρχίσει
και δυό φορές - να ξαναρχίζει κάθε μέρα,
κάθε ώρα, κάθε στιγμή...
Τάσος Λειβαδίτης





Κάθε Μάρτη, κάθε Απρίλη, κάθε Μάη

Πουλόπουλος Γιάννης
Μουσική/Στίχοι: Γλέζος Γιάννης/Τζεφρώνης Διονύσης

Κάθε Μάρτη, κάθε Απρίλη, κάθε Μάη
το τρενάκι της ψυχής μου ξεκινάει
και στης νιότης με γυρίζει τα λημέρια
στα μεγάλα τα ζεστά μου καλοκαίρια

Τα γλυκά μου βασανάκια τ ανοιξιάτικα
μου ραγίζουν την καρδούλα κυριακάτικα

Κάθε Μάρτη, κάθε Απρίλη, κάθε Μάη
χελιδόνι η καρδιά μου και πετάει
και θυμάμαι κάτι αγάπες περασμένες
γελαστές και τρυφερές και πονεμένες







Οι Σωστοί

Όποιος καλλιεργεί τον κήπο του,
όπως το ήθελε ο Βολταίρος.
Όποιος είναι ευτυχισμένος
που υπάρχει η Μουσική στη γη.
Όποιος ανακαλύπτει με χαρά τις ρίζες μιας λέξης.
Δυο υπάλληλοι που παίζουν σιωπηλοί Σκάκι,
σ'ένα καφενείο του Νότου.
Ο κεραμίστας που ταιριάζει το χρώμα με το σχήμα.
Ό τυπογράφος που συνθέτει με επιμέλεια
αυτή τη σελίδα που πιθανά δεν του αρέσει.
Μια γυναίκα κι ένας άνδρας που μελετούν
τα τελικά τρίστιχα μιας μελωδίας.
Όποιος χαϊδεύει ένα κοιμισμένο ζωάκι.
Όποιος δικαιολογεί ή προσπαθεί να δικαιολογήσει
μια αδικία που του έκαναν.
Όποιος νοιώθει ευχαριστημένος
που έζησε ο Λουις Στήβενσον στη γη .
Όποιος προτιμά να έχουν δίκαιο οι άλλοι.
Όλοι αυτοί οι άνθρωποι αν και άγνωστοι,
σώζουν τον Κόσμο.
Jorge Luis Borges
Trad. Lunapiena





Ένας ευαίσθητος Απρίλης
Παντελής Θαλασσινός

Για το σοφό όλη η γή μια αγκαλιά γιατί..
πατρίδα μιας όμορφης ψυχής είναι ο κόσμος όλος. Δημόκριτος

Ένας ευαίσθητος Απρίλης, ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης και βγαίνει ήλιος λαμπερός.
Πετά τα ρούχα του στρατιώτη, φορά πουκάμισο λευκό
και στην αγάπη του την πρώτη στέλνει ένα όνειρο γλυκό.

Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους, ανατριχίλα στο νερό
με την καρδιά στήνει πολέμους και με τον Έρωτα χορό.

Ένας ευαίσθητος Απρίλης, ένας αθέατος καιρός
γελάει το φρουρό της πύλης και βγαίνει ήλιος λαμπερός.
Από τους κήπους κόβει βάγια κι απ' την αυλή του πασχαλιές
για να στολίσει τα ναυάγια που μείναν δίχως αγκαλιές.

Φέρνει μια ζάλη στους ανέμους, ανατριχίλα στο νερό
με την καρδιά στήνει πολέμους και με τον Έρωτα χορό.









Αυτό είναι στο βάθος η ποίηση,
η τέχνη να οδηγείσαι
και να φτάνεις προς αυτό
που σε υπερβαίνει.
Nα γίνεσαι άνεμος για τον χαρταετό
και χαρταετός για τον άνεμο,
ακόμα κι όταν ουρανός δεν υπάρχει.
Δεν παίζω με τα λόγια.
Μιλώ για την κίνηση
που ανακαλύπτει κανείς
να σημειώνεται μέσα στη στιγμή
όταν καταφέρνει να την ανοίξει
και να της δώσει διάρκεια.
Οδυσσέας Ελύτης





Μη σταματάς ποτέ να ονειρεύεσαι,
γιατί...μέσα στα όνειρα του είναι ο άνθρωπος...Ελεύθερος.
Και μην αφήνεσαι να πέσεις στο χειρότερο από τα λάθη: την σιωπή.
Οι πιο πολλοί ζουν σε μια τρομακτική σιωπή.

Μην υποτάσσεσαι. Φύγε!
"Εκπέμπω τις κραυγές μου στις σκεπές αυτού του κόσμου"
λέει ο ποιητής.
Walt Whitman





Είσαι για ένα ταξίδι στ'ανοιχτά;
Είσαι για ένα ρίσκο;
Θελω να μου υποσχεθείς
πως δε θα πάρεις
μετεωρολογικό δελτίο.
Πως δε θα χεις μαζί σου
προμήθειες και αποσκευές.
Πως δε θα γεμίσεις
το πλεούμενο με σωσίβια.
Θα δέσουμε την άγκυρά μας
στα φτερά των γλάρων.
Και θα ορίσουμε τιμονιέρη μας
το πιο τρελό δελφίνι.
Θα σου χαρίσω
όλο το γαλάζιο του πελάγου.
Όλο το χρυσαφι του ήλιου.
Όλο το ροζ του δειλινού.
Να χεις χρώματα πολλά
να βάφεις τους πόθους και τις σκέψεις σου.
Θα γεμίσω τ'αμπάρι μας με ονειρα.
Να χεις πολλά.
Να μη φοβάσαι πως θα σου τελειώσουν.
Αν έχει λιακάδα θα απλώσουμε
τα δίχτυα της ζωής μας στην κουβέρτα
και θα μπαλώσουμε τις τρύπες
που μας ανοιξαν τα σκυλόψαρα.
Αν έχει βροχή θα βγάλουμε τη ψυχή μας
στ΄άλμπουρο να ξεπλυθεί.
Είσαι επιτέλους, για ένα ταξίδι στ ανοιχτά;
Για ένα ρίσκο;
Αλκυόνη Παπαδάκη





"Όμορφη και παράξενη πατρίδα
ωσαν αυτή που μου 'λαχε δεν είδα"


Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008

..τώρα που πήρα τη λαχτάρα στάχτη να γίνουν όλα πια..


Χρόνια πολλά Αντρέα μου..


Σβήσε το φεγγάρι

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Στέφανος Κορκολής
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Φύγε αφού το θέλεις,
πώς να σ' εμποδίσω,
με τα λόγια δεν μπορώ.
Φύγε αφού το θέλεις,
δεν θα τρέξω πίσω,
δεν θα σε παρακαλώ.
Φύγε και θα μείνω
στ' άδειο μαξιλάρι
να μετράω το κενό.
Μόνο όπως θα φεύγεις
κάνε μου μια χάρη:
σβήσε το φεγγάρι,
σβήσ' το απ' τον ουρανό μου.

Σβήσε το φεγγάρι,
σβήσε μου τα μάτια,
σβήσε μου τις λέξεις
να μη σε φωνάξω πίσω.
Σβήσε το φεγγάρι,
σπάσ' το σε κομμάτια
να μη δω που φεύγεις,
να μη σε ξαναγαπήσω.
Σβήσε το φεγγάρι.

Φύγε αφού το θέλεις
με κορμί σκυμμένο,
με το βλέμμα χαμηλά.
Φύγε αφού το θέλεις,
σε καταλαβαίνω,
όποιος φεύγει δεν μιλά.
Φύγε και για μένα
μη σ' ενδιαφέρει,
τίποτα δεν σου ζητώ.
Μόνο όπως θα φεύγεις
άπλωσε το χέρι,
σβήσε αυτό τ' αστέρι,
σβήσ' το απ' τον ουρανό μου.


Leave if you want it
How can I to prevent it
I cannot with the words
Leave if you want it
I will not run behind you
I will not pray you
Leave and I will stay
In the empty pillow
To count the emptiness
Only as you will leaving
Do me a favour
Put out the moon
Put it out from my sky

Put out the moon
Put out my eyes
Put out my words
To not call you back
Put out the moon
Break it in pieces
To not see you leaving
To not love you again
Put out the moon

Leave if you want it
With the body bended
With the sight low
Leave if you want it
I understand you
The one who leaves doesn't speak
Leave and for me
Don't be interested
I don't ask you anything
Only as you will leaving
Spread your hand
Put out this star
Put it out from my sky

Σβήσε το φεγγάρι - Δημήτρης Μητροπάνος



ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΘΕΛΑ

Απόψε θά 'θελα να 'ρθείς
και να μου πεις σε θέλω
απ' το σκοτάδι να φανείς
σαν ξεχασμένο τρένο

Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
να μου λες δεν πρέπει δεν μπορώ
Να σου λέω έλα, να μιλάς για τρέλα
κλαίει η αγάπη σαν μωρό

Απόψε θά 'θελα να βγω
στου κόσμου το μπαλκόνι
να σου φωνάξω "όσο ζω
ποτέ δεν θά'σαι μόνη"

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ- ΑΠΟΨΕ ΘΑ ΘΕΛΑ




Απόψε θέλω να πιω

Απόψε θέλω να πιω
τίποτα μετά να μη θυμάμαι
μέσα στον καπνό να παγιδευτώ
συνέπειες να μη φοβάμαι

Απόψε θέλω να πιω
θέλω να ξεφύγω από τα όριά μου.
Μέσα στον καπνό να εξομολογηθώ.
Για τα χαμένα όνειρά μου.

Θα ανάβω με τσιγάρα...
θα σβήνω με ποτά...
τώρα που πήρα τη λαχτάρα
στάχτη να γίνουν όλα πια...

Θα ανάβω με τσιγάρα...
θα σβήνω με ποτά...
τώρα που πήρα τη λαχτάρα
στάχτη να γίνουν όλα πια...

Απόψε θέλω να πιω...
Όλους κι όλα να τα διαγράψω.
Μέσα στον καπνό να εξαφανιστώ
πίσω να μην ξανακοιτάξω.

Θα ανάβω με τσιγάρα...
θα σβήνω με ποτά...
τώρα που πήρα τη λαχτάρα
στάχτη να γίνουν όλα πια...

Θα ανάβω με τσιγάρα...
θα σβήνω με ποτά...
τώρα που πήρα τη λαχτάρα
στάχτη να γίνουν όλα πια..

Μουσική: Αντώνης Βαρδής
Στίχοι: Σοφία Αργυροπούλου
Ερμηνεία: Χάρις Αλεξίου

Χάρις Αλεξίου - Απόψε θέλω να πιω - Xaris Alexiou




Θα πιω απόψε το φεγγάρι

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος
Άλλες ερμηνείες: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Θα πιω απόψε το φεγγάρι
και θα μεθύσω και θα πω
αφού πονάς για κάποιον άλλο
ρίξε μαχαίρι να κοπώ

Κι όταν με κόψει το μαχαίρι
μετανιωμένη θα μου πεις
πάρε του φεγγαριού το δάκρυ
κι από το αίμα να πλυθείς

Kι εγώ θα κόψω το φεγγάρι
θα σ' το καρφώσω στα μαλλιά
και σαν πλαγιάσουμε θα έχω
τον ουρανό στην αγκαλιά

Κι όταν ξυπνήσουμε και πάμε
ξανά στα στέκια τα παλιά
σκέψου τι όμορφη που θα 'σαι
με το φεγγάρι στα μαλλιά

Bebere la luna esta noche
Me emborrachare y dire
Si amas a otro
Tira el cuchillo para cortarme

Y cuando el cuchillo me corte
Arrepentida me diras
Coje la lagrima de la luna
Para lavarte la sangre

Y yo cortare la luna
Y te la pondre sobre el pelo
Y cuando nos acostaremos tendre
El cielo entre mis brazos

Y cuando nos despertaremos e iremos
De nuevo a los antiguos lugares
Piensa como estaras bella
Con la luna sobre tu pelo


Γιάννης Πουλόπουλος - Θα πιω απόψε το φεγγάρι



Ποιο το χρώμα της αγάπης

Στίχοι: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Μουσική: Λουδοβίκος των Ανωγείων
Πρώτη εκτέλεση: Λουδοβίκος των Ανωγείων

Ποιο το χρώμα της αγάπης
ποιος θα μου το βρεί.

Να 'ναι κόκκινο σαν ήλιος
θα καίει σαν φωτιά.
Κίτρινο σαν το φεγγάρι
θα 'χει μοναξιά.

Να 'χει τ' ουρανού το χρώμα
θα 'ναι μακριά.
Να 'ναι μαύρο σαν τη νύχτα
θα ' πονηρή.

Ποιο το χρώμα της αγάπης
ποιος θα μου το βρει.

Να 'ναι άσπρο συννεφάκι
φεύγει και περνά.
Να 'ναι άσπρο γιασεμάκι
στον ανθό χαλά.
Να 'ναι άσπρο γιασεμάκι
στον ανθό χαλά.

Ποιο το χρώμα της αγάπης - Λουδοβίκος των Ανωγείων