Είχα κρατήσει λάφυρο τ' όνειρο του χειμώνα
να μη με βρει η άνοιξη με χέρια αδειανά
κι απ' το παράθυρο μες τον δικό μου αιώνα
κοιτάζω με κατάνυξη τον ήλιο να περνά
Να σε δώ να ξυπνάς
να σε λούζει το φώς κι'ένας άγιος κρυφός
να τρυπώνει στη μέρα
δίχως να με ρωτάς
ν' ανασαίνεις φιλιά και γλυκά να μου λες
καλημέρα
Μέσα στον ύπνο μη χαθείς γιατί αν σε δει η σελήνη
θα κλέψει την αγκάλη σου για να 'χει συντροφιά
κι αν φέγγεις στο στερέωμα μονάχος του θα μείνει
ο ουρανός μου που διψά ν' αγγίξει τη στεριά
4 σχόλια:
KALHMERA!!!
Me agaph,
Yiota
"Astoriani"
NY
Φιλάκια πολλά Ηλιανθάκι μου!!!
Να σε δώ να ξυπνάς
να σε λούζει το φώς...
...ν' ανασαίνεις φιλιά
και γλυκά να μου λες
καλημέρα
Υπέροχο...
Καλημέρα δροσοσταλιδα
κι ας ειναι ήδη μεσημέρι
...
Εδώ που ζω..δεν ξημερώνει..και του Ήλιου φως θα ξαναδούμε τον Μάη...
Είσαι τόσο τρυφερός..
Μια ζεστή αγκαλιά από το δάσος του χιονιού!!!
Δημοσίευση σχολίου