Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

..Ζεϊμπέκικο απτάλικο για το κακό και τ' άδικο χορεύει η ψυχή μου..



Μικρασιάτικο

Μικρασιάτισσες κυράδες
νανουρίσματα ουσάκ
σατανάδες και παπάδες
τζιβαέρια και σαμπάχ
χτες το βράδυ στ' όνειρό μου
στήσανε γιορτή
ήξερα το διπλανό μου
μ' αγαπούσαν οι εχθροί

Κι όταν ήρθε το πρωί
οι ιστορικές κυράδες
ζητιανιά στους μαχαλάδες
πλιάτσικο οι πολιτευτάδες
οι ευσεβείς τάχα παπάδες
τεμενάδες σε φονιάδες
η ζωή μου συμπληγάδες
κι οι εχθροί μου πάλι εχθροί

Ζεϊμπέκικο απτάλικο
για το κακό και τ' άδικο
για το κακό και τ' άδικο
χορεύει η ψυχή μου
σ' ένα ντουνιά κατάδικο
της εθνικής σκυλάδικο
της εθνικής σκυλάδικο
και κλαίω απ' τη ντροπή μου


Μικρασιάτικο - Ελευθερία Αρβανιτάκη


1 σχόλιο:

mareld είπε...

.."Βέβαια υπάρχει το αίνιγμα. Βέβαια υπάρχει το μυστήριο. Αλλά το μυστήριο δεν είναι μια σκηνοθεσία που επωφελείται από τα παιχνίδια της σκιάς και του σκότους για να μας εντυπωσιάσει απλώς. Είναι αυτό που εξακολουθεί να παραμένει μυστήριο και μέσα στο απόλυτο φως. Είναι τότε που προσλαμβάνει την αίγλη εκείνη που ελκύει και που την ονομάζουμε Ομορφιά. Την Ομορφιά που είναι μια οδός - η μόνη ίσως οδός προς το άγνωστο μέρος του εαυτού μας, προς αυτό που μας υπερβαίνει. Επειδή αυτό είναι στο βάθος η ποίηση: η τέχνη να οδηγείσαι και να φτάνεις προς αυτό που σε υπερβαίνει"..
Ελύτης

Καλή σας μέρα!
Γλυκά φιλιά!