Κυριακή, 30 Οκτωβρίου 2011

Μετά από λίγο μαθαίνεις την ανεπαίσθητη διαφορά ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι και να αλυσοδένεις μια ψυχή..Μπόρχες


Μαθαίνεις

Χόρχε Λούις Μπόρχες


Μετά από λίγο μαθαίνεις
την ανεπαίσθητη διαφορά
ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι
και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη δε σημαίνει στηρίζομαι
Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

Και αρχίζεις να μαθαίνεις
πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα
Με τη χάρη μιας γυναίκας
και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,
γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια
…και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο
να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις…
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου
μπορεί να σου κάνει κακό.

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
Αντί να περιμένεις κάποιον
να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια, μπορείς να αντέξεις

Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη

Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

Και μαθαίνεις… μαθαίνεις

…με κάθε αντίο μαθαίνεις




You Learn

Jorge Luis Borges

After a while you learn the subtle difference
Between holding a hand and chaining a soul,
And you learn that love doesn't mean leaning
And company doesn't mean security.
And you begin to learn that kisses aren't contracts
And presents aren't promises,
And you begin to accept your defeats
With your head up and your eyes open
with the grace of a woman, not the grief of a child,
And you learn to build all your roads on today
Because tomorrow's ground is too uncertain for plans
And futures have a way of falling down in mid-flight.
After a while you learn...
That even sunshine burns if you get too much.
so you plant your garden and decorate your own soul,
Instead of waiting for someone to bring you flowers.
And you learn that you really can endure...
That you really are strong
And you really do have worth...
And you learn and learn...
With every good-bye you learn.

translation by Veronica A. Shoffstall








2 σχόλια:

Μηθυμναίος είπε...

Έτσι μαθαίνεις πως είναι προτιμότερο να φτιάχνεις μόνος τον κήπο σου
και να στολίζεις την ψυχή σου
απ’ το να περιμένεις κάποιον να σου φέρει λουλούδια…

Ένας μαθαίνει… μαθαίνει. Κάθε μέρα μαθαίνει…


Mε της καλημέρας μου τα φιλιά και την ευχή μου για τα καλύτερα!

mareld είπε...

Γεια σου Στράτο μου!!!

Σήμερα πολύ σε σκεφτόμουν και έψαχνα το τηλέφωνό σου αλλά δεν το βρήκα θέλω να πάρω και τη Βάνα τηλέφωνο... ομολογώ την πεθύμησα και εσένα εεε..μην παραπονιέσαι φίλε μου..ξέρεις σαν παιδί του Οδυσσέα από τη Σκύλα στη Χάρυβδη πέφτω..

Φιλιά μάτια μου!!!