Let me hold you close I'll sing you this lullaby

Brahms' Lullaby lyrics

Lullaby and good night
In the sky stars are bright
'Round your head
Flowers gay
Set you slumbers till day

Lullaby and good night
In the sky stars are bright
'Round your head
Flowers gay
Set you slumbers till day

Close your eyes
Now and rest
May these hours
Be blessed

Close your eyes
Now and rest
May these hours
Be blessed

Bonne nuit cher enfant
Dans tes langes blancs
Repose joyeux
En revant des cieux

Good night dear child
In your white sheets
Rest happy
Dreaming of Heaven
Quand le jour reviendra
Tu te reveilleras
Quand le jour reviendra
Tu te reveilleras

When day will be back
You'll wake up again
When day will be back
You'll wake up again
Lullaby and good night
In the sky stars are bright
'Round your head
Flowers gay

Set you slumbers till day

Baby Close Your Eyes

Sun is creeping down
Behind the hill
Everything is calm
Everything is still
So baby close your eyes
And rest your weary mind
Let me hold you close
I'll sing you this lullaby

Let your worries go
You fall asleep
Think of nothing more
Memories will keep
Your dreams will turn to gold
And you will wake and find
That you hold a smile all day
From this lullaby

Maybe somewhere in the silence
You may wake and you're all alone
Just call and I'll be there
Even when I'm gone
Each day will end
So I'll say good night
Till we meet again
Now baby close your eyes
And rest your weary mind
I'll let you know the joy you bring
Every time you hear me sing
You this lullaby























Duerme ya dulce bien
mi capullo de nardo
despacito duermete
como la abeja en la flor
duerme ya dulce bien
duerme ya dulce amor
dulces sueños tendras
al oir mi cancion

Κι εγώ που πάντα τα ’λεγα μ’ ένα δικό μου τρόπο, κρυμμένος πίσω απ’ τον μπερντέ να κλαίω γι’ αυτό το τόπο Να το πιστέψω δεν μπορώ πώς γίναμε μπουρλότο

Θα ζεις για παντα στις καρδιες μας Ευγένιε!!!

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!!

"Ο Άγγελος Σικελιανός είπε:
Η τέχνη του Σπαθάρη είναι στη βάση της λαϊκής ψυχής και ζωής και μακάριος όποιος την αντικρίζει με τη σοβαρότητα που της οφείλεται. Μέσα της δεν κατασταλάζει μόνο η λαγαρή θυμοσοφία του λαού μας μπρος στα ανάποδα του κόσμου, αλλά σκεπάζεται και η πηγαία δύναμη πόχει μέσα του και με την οποία υπερνικά αυτά τα ανάποδα με ψυχισμό ασύγκριτο, ανεβαίνοντας απ'τα σκαλιά της θείας του εξυπνάδας ως με τις κορφές τον ηρωισμού"

«Εφυγε» ο Ευγένιος Σπαθάρης

To τελευταίο «αντίο» είπε στους Έλληνες ο κορυφαίος καραγκιοζοπαίχτης,

Έφυγε το βράδυ του Σαββάτου από τη ζωή, στα 85 του χρόνια, ο κορυφαίος καραγκιοζοπαίχτης και δάσκαλος Ευγένιος Σπαθάρης.Ο Ευγένιος Σπαθάρης του Σωτηρίου, ψυχή του Καραγκιόζη και γενικότερα του θεάτρου Σκιών γεννήθηκε στην Κηφισιά τον Ιανουάριο του 1924. Από μικρός έδειχνε ότι ήταν ένα ανήσυχο, ερευνητικό πνεύμα αλλά και ένα πολύπλευρο ταλέντο. Οταν οι άσχημες συνθήκες της γερμανικής κατοχής ήταν πλέον βέβαιο ότι δεν θα του επέτρεπαν να ακολουθήσει τον τομέα της αρχιτεκτονικής, που επίσης αγαπούσε, αφιερώθηκε με ιδιαίτερο ζήλο στο θέατρο σκιών. Στόχος του ήταν να ανεβάσει πολύ ψηλά τον Καραγκιόζη, τόσο σαν σημαντικό ελληνικό και παραδοσιακό θέαμα όσο και σαν εξαιρετικό είδος τέχνης και τεχνικής. Ετσι, ο Καραγκιόζης σταματά να μας παρακολουθεί και να μας διασκεδάζει μόνο από τον μπερντέ του: εμψυχώνεται, εκσυγχρονίζεται, εμφανίζεται σε όλον τον κόσμο, γίνεται τραγούδι και στο τέλος, αποκτά "ένα κεραμίδι" για να ξαποσταίνει που και που. Όλα αυτά κατάφερε να πραγματοποιήσει ο Ευγένιος Σπαθάρης, ο δάσκαλος του ελληνικού θεάτρου σκιών, όπως τον αποκαλούν και το πέτυχε με τέτοια προσοχή και ευλάβεια απέναντι στην τέχνη, που ο ήρωας μας δεν έχασε ούτε την ελληνικότητα του αλλά ούτε την γνήσια λαϊκότητα που εκπροσωπεί. Μετά τις σπουδές του άρχισε να ασχολείται με τη ζωγραφική και ιδιαίτερα με τους ήρωες του θεάτρου σκιών, από τους πρωτοπόρους του οποίου, ήταν ο πατέρας του. Ξεκίνησε την πορεία του δίνοντας ο ίδιος παραστάσεις αρχικά στη διάρκεια της κατοχής, σε θέατρα της Αθήνας, σε Πρεσβείες, στη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη κ.α. Από τότε έδωσε πληθώρα παραστάσεων τόσο στην Ελλάδα όσο και σε χώρες του εξωτερικού, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ και συνέδρια ειδικά για το θέατρο σκιών. Παρουσίασε πολλά έργα με ήρωα τον Καραγκιόζη, και με ηθοποιούς, στο Κρατικό Θέατρο Β. Ελλάδος, στο «Ελληνικό Χορόδραμα», στο Θέατρο Χατζώκου, (Θεσσαλονίκη), στο Θέατρο Συντεχνίας κ.α. με τις παραστάσεις «Το ταξίδι», «Το καταραμένο φίδι», «Ο δικτάτωρας», «Ο Αλέκος με τα κυδώνια» κ.α. Κυκλοφόρησε περίπου 15 έργα σε δίσκους και το 1980 άρχιζε να παίζει στη τηλεόραση. Ο Ευγένιος Σπαθάρης ήταν μέλος του Καλλιτεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος, του Ινστιτούτου Παγκοσμίου Θεάτρου (της ΟΥΝΕΣΚΟ ενώ έκανε περιοδείες σε πολλές χώρες. Αλλά και ως ζωγράφος έλαβε μέρος σε πολλές εκθέσεις ατομικές και ομαδικές στην Αθήνα, Ζυρίχη, Παρίσι και Νέα Υόρκη. Τιμήθηκε με Βραβείο Ρώμης (1962), με το Α' Μετάλλιο του Πρίγκιπα του Μοντ, Α' Βραβείο Πολωνίας (1978), Α' Μετάλλιο Τοσκανίνι (Ιταλία) το 1978 κ.ά. Τέλος το 2007 τιμήθηκε ιδιαίτερα από το ελληνικό υπουργείο Πολιτισμού για την μεγάλη του προσφορά στο καλλιτεχνικό αυτό είδος για το οποίο του αναγνωρίστηκε ο τίτλος του μεγάλου δασκάλου. Το 1991 ιδρύθηκε το Σπαθάρειο Μουσείο Θεάτρου Σκιών Δήμου Αμαρουσίου, το οποίο λειτουργεί συστηματικά από το 1996, με στόχο την προβολή του θεάτρου σκιών και του καραγκιόζη. Αξιοσημείωτη είναι η συνεργασία του με το Διονύση Σαββόπουλο. Ζωγραφικά λαϊκά έργα του παρουσιάστηκαν σε γκαλερί της Αθήνας ενώ ταξίδεψε τον καραγκιόζη στα πέρατα του κόσμου και απέσπασε πολλές διακρίσεις. Τις τελευταίες ημέρες νοσηλευόταν στο ΚΑΤ μετά από ατύχημα που του προκάλεσε πολλαπλά κατάγματα. Για την Ελλάδα Στίχοι: Πάνος Φαλάρας Μουσική: Στέλιος Φωτιάδης Γλυκερία & Ευγένιος Σπαθάρης ( Ντουέτο ) [Γλυκερία]: Για δες πώς καταντήσαμε, ρε φίλε μου καμπούρη, που κάποτε αγοράζαμε δυο φράγκα το κουλούρι. Δώσε, σου λεν συνέχεια, δώσε και ξαναδώσε το αίμα, την ανάσα σου και την Ελλάδα σώσε. [Ε. Σπαθάρης]: Κι εγώ που πάντα τα ’λεγα μ’ ένα δικό μου τρόπο, κρυμμένος πίσω απ’ τον μπερντέ να κλαίω γι’ αυτόν τον τόπο. Να το πιστέψω δεν μπορώ πώς γίναμε μπουρλότο, κι ακόμα ν’ αγωνίζομαι "Για την Ελλάδα, ρε γαμώ το!" [Γλυκερία]: Στην πρώτη θέση βρίσκονται το ψέμα κι η κομπίνα, και τα καμένα δάση μας η εθνική βιτρίνα. Στις πλάτες μας ξενόφερτοι σηκώνουνε παντιέρα, το νέφος και το άδικο μας πνίγουν κάθε μέρα. [Ε. Σπαθάρης]: Κι εγώ που πάντα τα ’λεγα... [Γλυκερία]: Για λίγους είναι τα πολλά και για πολλούς τα λίγα, το βλέπω να γυρίζουμε στα χρόνια του κολίγα. Αυτοί ξοδεύουν άσκοπα κι εμείς πάντα λιτότης. Έτσι, σου λένε, φέρεται ο κάθε πατριώτης. [Ε. Σπαθάρης και χορωδία]: Κι εγώ που πάντα τα ’λεγα...

Το φως στο παραθύριν σου τζι ούλλη δροσιά στο στόμαν τζι ο ήλιος σαν τον τζύρην σου πον σου χαλά χαττήριν σου δικιά σου ζωήν τζιαι χρώμαν.

Τριανταφυλλιά

Στίχοι: Βάσος Βενιζέλος
Μουσική: Μάριος Τόκας
Πρώτη εκτέλεση: Δημήτρης Μητροπάνος

Το φως στο παραθύριν σου
τζι ούλλη δροσιά στο στόμαν
τζι ο ήλιος σαν τον τζύρην σου
πον σου χαλά χαττήριν σου
δικιά σου ζωήν τζιαι χρώμαν.

Τριαντάφυλλα τζ' αρώματα
τα σιείλη τζι η αγκαλιά σου
τζι εσούνι ούλλον αππώματα
της ομορκιάς καμώματα
σκορπίζεις τα φιλιά σου.

Συνάχτου πκιον τριανταφυλλιά
μεν τα ξοδεύκεις τα φιλιά
τζι έρκομαι 'γιω ξοπίσω
μαράζιν τρώει με αρσενικόν
που τα φιλιά σου μερτικόν
δος μου τζι εμέν να ζήσω.

Καμοί τζι αναστενάματα
που δίπλα σου όπκοιος ρέξει
κόμα τζι ο αγέρας σταματά
-άκου Θεγέ μου πράματα-
φιλιά ζητά πεντέξι.

Τα σιείλη μου δακκάννω τα
μ' αναπαμόν εν βρίσκουν
γιατί ομπρός σου χάννω τα
τζιαι διψασμένα τζι άποτα
δίχα φιλίν μεινίσκουν.

Ήθελα να 'μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου...

Του παραδείσου λεμονιά

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Του παραδείσου λεμονιά
ένα κλαδάκι λησμονιά
φύλαξε και για μένα, φύλαξε και για μένα

Που 'χω δυο χρόνια στο λαιμό
δεμένα αναστεναγμό
και χείλη κλειδωμένα, και χείλη κλειδωμένα

Γέμισε μύρα κι ευωδιές το κορμάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που σταματούν τον πόνο

Στείλε μου το λευκό σου ανθό με τ' αρώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν μπω στον τρίτο χρόνο

Του παραδείσου λεμονιά
κρύψε τα ρούχα του φονιά
στης πίκρας το ντουλάπι,
στης πίκρας το ντουλάπι

τα ματωμένα τα νερά
να βγάλω πάλι τα φτερά
που μου ‘σπασ' η αγάπη,
που μου ‘σπασ' η αγάπη

Γέμισε μύρα κι ευωδιές το κορμάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που ανασταίνουν τις καρδιές λεμονάκι μου
που σταματούν τον πόνο

Στείλε μου το λευκό σου ανθό με τ' αρώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν πέσω και πριν μαραθώ σ' άλλα σώματα
πριν μπω στον τρίτο χρόνο

Εισιτήριο στην τσέπη σου

Στίχοι: Ηλίας Κατσούλης
Μουσική: Παντελής Θαλασσινός
Πρώτη εκτέλεση: Παντελής Θαλασσινός

Ήθελα να 'μαι η αφή στην άκρη των δακτύλων σου
ό,τι αγγίζεις να 'χει κάτι κι από μένα
να 'μαι τη νύχτα η φωνή χαμένων φίλων σου
που λεν τραγούδια παλιά κι αγαπημένα

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Ήθελα να 'μαι η σκιά στην άκρη των βλεφάρων σου
η μόνη λέξη στο παραμιλητό σου
να 'μαι η πρώτη ρουφηξιά απ' το τσιγάρο σου
κι η τελευταία η γουλιά απ' το ποτό σου

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Θα 'θελα να 'μαι αστραπή που σβήνει μες στο βλέμμα σου
πάνω στο χέρι η τυχερή γραμμή σου
να 'μαι κρυμμένος πυρετός μέσα στο αίμα σου
για να ξυπνάω τις φωτιές μες στο κορμί σου

Ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου
ήθελα να 'μαι εισιτήριο στην τσέπη σου
όταν σε μένα ταξιδεύει η σκέψη σου

Amapola, amapola Cómo puedes tú vivir tan sola..

Amapola
musica di Joseph La Calle

Amapola, lindisima amapola,
Será siempre mi alma tuya sola.
Yo te quiero, amada niña mia,
Igual que ama la flor la luz del día.
Amapola, lindisima amapola,
No seas tan ingrata y ámame.
Amapola, amapola
Cómo puedes tú vivir tan sola.

Yo te quiero, amada niña mía.
Igual que ama la flor la luz del día.
Amapola, lindísima amapola,
No seas tan ingrata y ámame.
Amapola, amapola
Cómo puedes tú vivir tan sola







Poppy

Poppy, pretty little poppy
My soul will always be only yours
I love you, my dear girl,
As the flower loves day's light.
Poppy, pretty little poppy,
Don't be so hard and love me.
Poppy, poppy
How can you live so alone.

I love you, my dear girl.
The same as the flower loves day's light.
Poppy, pretty little poppy,
Don't be so hard and love me.
Poppy, poppy
How can you live so alone

..και τη ψυχή μου αφήνω κοράλι στο βυθό..

Σε λατρεύω

Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Χρήστος Νικολόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Γλυκερία & Δημήτρης Μητροπάνος

Μεσ' τη ματιά σου χορεύω
μεσ' τη φωνή μου μιλάς
χούφτες ασήμι μαζεύω
κάθε στιγμή που γελάς

Φως κι ουρανό να σε λέω
ατέλειωτό μου φιλί
και στο κορμί μου σε καίω
γιατί σε θέλω πολύ

Σε λατρεύω
φιλί φιλί σου κλέβω
το στόμα που σου πίνω
το στόμα που μεθώ
σε λατρεύω
το σώμα σου ληστεύω
και τη ψυχή μου αφήνω
και τη ψυχή μου αφήνω
κοράλι στο βυθό

Όπου βαδίζεις βαδίζω
κάθε σου χνάρι ρωτώ
και μια ζωή που ορίζω
για σένανε την κρατώ

Όπου πετάς θα πετάξω
με τα δικά σου φτερά
μες τη ψυχή σου θα ψάξω
το χρώμα που 'χει η χαρά

Στην πρύμνη σου 'δωσα φιλί στην πλώρη την ψυχή μου την πλώρη πήρες κι έφυγες κι έχασα τη ζωή μου

ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΓΑΠΗΣΩ


Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μάνος Λοίζος
1η εκτέλεση 1970 μπουζούκι Στουραίτης


Το μερτικό μου από την χαρά
μου το χουν πάρει άλλοι
γιατι χα χέρια καθαρά
και μια καρδία μεγάλη .

Θεέ μου την δεύτερη φορά
που θα ρθω για να ζήσω
όσο η καρδία και αν λαχταρά
δεν θα ξαναγαπήσω .

Σαν θαλασσόδαρτο σκαρί
σαν βράχος ρημαγμένος
ήρθα σαν ξένος στην ζωή
και ξανά φεύγω ξένος .

Θεέ μου την δεύτερη φορά
που θα ρθω για να ζήσω
όσο η καρδία και αν λαχταρά
δεν θα ξαναγαπήσω .