Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2009

"'Ετσι θα κυλήσουν μέρες,μήνες..με την αγωνία του αναπάντεχου,που καθρεφτίζεται σε ένα καθαρό πρόσωπο και δύο σε βάθος τίμια μάτια ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ








ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2009 το μεσημέρι στις 12:00
ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥ 7

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ
παρουσιάζει το βιβλίο του
"ΜΗ ΦΕΥΓΕΤΕ, ΚΥΡΙΕ ΕΥΧΕΤΗ"




XRISTINAGV
ΜΗ ΦΕΥΓΕΤΕ, ΚΥΡΙΕ ΕΥΧΕΤΗ -ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ








"...'Ετσι θα κυλήσουν μέρες,μήνες, ίσως και χρόνια, με την αγωνία του αναπάντεχου, που καθρεφτίζεται σε ένα καθαρό πρόσωπο και δύο σε βάθος τίμια μάτια.
Που δεν φοβούνται το άγγιγμα ουρανού, 'Ανοιξης και καλούν σε μοιρασιά.
'Ετοιμα να πληρώσουν κάθε τίμημα.
Δύο σε βάθος τίμια, σκούρα, δυνατά της αγαπημένης μάτια..."Γ.Δουατζής



Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ
παρουσιάζει το βιβλίο του
"ΜΗ ΦΕΥΓΕΤΕ, ΚΥΡΙΕ ΕΥΧΕΤΗ"


"Κι έτσι παντοδύναμος, γονάτισα μπροστά σου,
για να δω να ορθώνεται
το μεγαλείο της ταπεινότητάς σου.
Και είπα, ποιος αλήθεια, ποιός θα δει τα δάκρυά σου.
Και ποιος να κουβεντιάζει τώρα
με τα υπέροχα φαντάσματα
του παρελθόντος σου.
Βέβαια, εκείνοι νόμισαν
πως σκότωσαν το παιδί μέσα μου
και ότι ήσουν τόσο όμορφη,
που δεν χωρούσες στην ψυχή μου.
Γελάστηκαν.
Κι εσύ, πανέμορφη,
κατέκτησες τη χώρα της σιωπής μου."


"Αυτή η λαχτάρα για συνομιλία κρύβει
τη μεγάλη έλλειψη,
τη δίψα κρύβει των ηττημένων, που τραγουδούν
για να καλύψουν το κλάμα τους,
όπως φωνάζαμε παιδιά τις νύχτες στα σοκάκια
για να νικήσουμε τον φόβο μας,
εκείνο το φόβο των σκιών
που ξέραμε ότι είναι χαμένες στο σκοτάδι,
γνωρίζαμε πως υπήρχαν απειλητικές
και θα το διαπιστώναμε με γκρίζα μαλλιά πια,
ότι οι σκιές δεν χάνονται ποτέ,
μας συνοδεύουν μέρα και νύχτα, στο φως και στο σκοτάδι μας συνοδεύουν,
άλλωστε χωρίς εμάς πώς να υπάρξουν,
κι εμείς συνεχίζουμε αυτά τα τραγούδια
και την προσπάθεια αυτής της καταραμένης
και ιερής συνομιλίας, που φωνάζει
ότι υπάρχουμε και ως ποιητές
υποχθόνιοι και υστερόβουλοι,
μεγάθυμοι και πάντοτε ωραίοι,
ξέρουμε πως και μετά θάνατον
θα προκαλούμε συνομιλίες μονοσήμαντες,
γιατί θα τους μιλούν οι στίχοι μας,
αλλά ποτέ η φωνή μας."

"..'Ισως δεν το πιστέψεις, αλλά για λογαριασμό
των άλλων αγανακτώ.
Για λογαριασμό του πολιτισμού μας.
Αγανακτώ με τη βαρβαρότητα, ως μέσου υποβολής.
Αγανακτώ και μόνο με την πρόθεση επιβολής.
Τη θεωρώ κτηνώδη, ευτελή, ανάξια ανθρώπων.
Και είναι από τις στιγμές που πικραίνομαι.
Κι αναλογίζομαι, τόσο έργο,
τόσος αγώνας πήγαν χαμένα?
Δεν βλέπω να αντιδρούν όσοι πνευματικοί άνθρωποι
τάχτηκαν ιστορικά να "φυλάγουν Θερμοπύλες".
Να υπερασπίζονται τα στοιχειώδη
ανθρώπινα δικαιώματα.
Λύπη βαθιά..."

"..Τρομάζω. Τώρα πια τρομάζω.
Βλέπω την υποκατάσταση θεσμών, που στηρίζουν δημοκρατία και δικαιώματα,
από ανθρωπάρια της τηλεχαύνωσης,τα οποία κρίνουν, εκθέτουν, δικάζουν, αποφασίζουν, καταδικάζουν, μέμφονται, λοιδορούν,
αφανίζουν κάθε έννοια ανθρώπινης αξιοπρέπειας
και προστασίας στοιχειωδών δικαιωμάτων.
Βλέπω πρωτοσέλιδα, να διασύρουν ανθρώπους,
να τραυματίζουν αξιοπρέπειες,
με φήμες σερβιρισμένες σαν είδηση.
Και πιο πολύ τρομάζω για την ατομική
και συλλογική απάθεια,
για την έλλειψη κάθε αντίδρασης.
Τρομάζω, αλλά δε θα το δεις.
Τώρα πια τρομάζω που, που ...τρομάζω.."

"..Λιποτάκτης είναι αυτός που αρνείται να δεχτεί
πως έχουν νόημα οι αγώνες των συγχρόνων.
Που αρνείται να δει το τραγικό μεγαλείο στις σφαγές.
Που απεχθάνεται την ιδέα να συμμετέχει
σαν γελωτοποιός στην κωμωδία της ιστορίας...."

"-Αγαπάς, Τέρπανδρε ?
-Τι εννοείτε?
-Αυτό που ακούς εννοώ. Αγαπάς?
-Ναι. Πολύ. Αγαπάω. Μοιράζομαι...
-Με ό,τι συνεπάγεται αυτό?
-Α, λέτε την ευθύνη, την αγωνία...το τίμημα..το..
-Να αγαπάς. Είναι το σημαντικότερο που θα μπορούσες. Είναι πάνω από τη δημοσιογραφία σου. Κι από την Ποίηση και τη δημιουργία. Πολύ πιο πάνω.
Να αγαπάς, Τέρπανδρε.
-Κύριε Ευχέτη...
-....
-Μη φεύγετε, κύριε Ευχέτη. Μη....

ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ (Αποσπάσματα)

http://xristinavar.blogspot.com/





Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

Στίχοι: Διονύσης Τσακνής
Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης&Πάνος Κατσιμίχας
Άλλες ερμηνείες: Διονύσης Τσακνής, Γιώργος Νταλάρας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις
το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε
το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας
ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε όπως θέλετε
αφού η ιστορία σας ανήκει
σαρώστε το λοιπόν αν επιμένετε

Μένω μονάχος στο παρόν μου
να σώσω οτιδήποτε αν σώζεται
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου
συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε



OBS!!
Το βίντεο είναι σκληρό..

gyrizw tis plates mou sto mellon

orfeas1973







5 σχόλια:

mareld είπε...

Τζιβαέρια μου!

Γλυκά φιλιά!


"-Αγαπάς, Τέρπανδρε ?
-Τι εννοείτε?
-Αυτό που ακούς εννοώ. Αγαπάς?
-Ναι. Πολύ. Αγαπάω. Μοιράζομαι...
-Με ό,τι συνεπάγεται αυτό?
-Α, λέτε την ευθύνη, την αγωνία...το τίμημα..το..
-Να αγαπάς. Είναι το σημαντικότερο που θα μπορούσες. Είναι πάνω από τη δημοσιογραφία σου. Κι από την Ποίηση και τη δημιουργία. Πολύ πιο πάνω.
Να αγαπάς, Τέρπανδρε.
-Κύριε Ευχέτη...
-....
-Μη φεύγετε, κύριε Ευχέτη. Μη"....
Γιώργος Δουατζής

Poly είπε...

Όταν οι ευαίσθητες καρδιές συναντώνται γίνονται φωτιές, οι φωτιές γίνονται λέξεις που καίνε την αδικία.
Μάρελντ, πάντα είχες προαίσθηση για τα μελλούμενα, είχες την δυνατότητα να συλλέγεις τα καλλίτερα, έτσι έγινε καιμε τον ατσάλινο, λεβέντη ποιητή, τον Γιώργο Δουατζή.
Πραγματικά πόσο σπάνιο είναι στις μέρες μας να συναντάς αυθεντικές, αμόλυντες απο την ευημερία ψυχές, ψυχές που διαχέουν την αγάπη μέσα απο την σιωπή του λόγου τους.
Πολλα φιλιά, φιλιά αγαπημένα...
Πόλυ

LIA είπε...

Της θάλασσας παράγγειλα
αγάπη να σου φέρει
και μου ΄πε τρέχω γρήγορα
σαν δροσερό αγέρι.

Στο μακρινό το δάσος της,
που ζει η Μαρεντούλα
ένα απαλό φιλί σκορπώ
βγαλμένο απ' την καρδούλα

Η αγάπη που μας έδωσες
χαράζει φως κι ελπίδα,
μας αγκαλιάζει τρυφερά
σαν δροσερή ηλιαχτίδα.

Από μένα για σένα
Πολλά φιλάκια

Αστοριανή είπε...

...Πρώτα-πρώτα,
θάθελα να σκουπίσω το δάκρυ απ' τ΄αριστερό φλογάτο μάτι του μικρού μαύρου. Αυτή τη φορά, όσες ωραίες φωτογραφίες κι αν έβαλες, και που αγαπώ τόσο κάθε φορά, εκίνο το δάκρυ που λαμπιρίζει, έτοιμο να κυλήσει και που κανένα μαντήλι δεν μπορεί να εξαφανίσει, έγινε ένας ακόμη εφιάλτης.

Και τώρα,
να συγχαρώ κι εσένα Μαρελντ μου,
και τον Γ. Δουατζή,
όπου το δημοσιογραφικό του ένστικτο ελαφρά παραμερίζεται για να δημιουργήσει ο ευαίσθητος ποιητής.
Καλή νύχτα,
Υιώτα Στρατή, ΝΥ

Saime είπε...

Χίλιες ευχές για ένα θαυμαστό ταξίδι στα αγαπημένα ποιήματα του Γιώργου Δουατζή!!
Φιλιά πολλά Mareld μου!!